Joost Röselaers (38), predikant van de remonstranten van Vrijburg Amsterdam, veranderde van mening over de rol van de kerk in de samenleving.
Laura de Jong – 7 december 2018
Predikant Joost Röselaers. Beeld Ivo van der Bent
Oude opvatting ‘De kerk moet bescheiden zijn, we doen er niet meer toe, we zitten in de marge maar dat is eigenlijk wel goed. De kerk moet er nog zijn voor een kleine groep leden, maar dat is het. Ik merkte bij mezelf maar ook bij andere mensen die verbonden zijn aan de kerk een calvinistisch zondebesef: we hebben ook veel kwaad gedaan, onze tijd is wel geweest. Ik had iets fatalistisch over me: ik vroeg me af of ik mijn pensioen wel zou halen bij de kerk.’ Lees verder . . .
Het gewone lijden is compleet gemedicaliseerd, klaagde psychiater Damiaan Denys. En daardoor slibt de ggz dicht. Verwijs hulpzoekenden door naar de kerk, reageren de predikanten 
(Trouw 26/7/2018) Met alleen kerkdiensten en leerhuizen redden de remonstranten het niet. Daarom gaan vijf vernieuwingspredikanten zes jaar experimenteren met nieuwe vormen om mensen te trekken die zitten met existentiële vragen (met een uitgebreid interview met initiatiefnemer Joost Röselaers) 
(Parool 27/7/2018) Is Amsterdam in staat een lieve stad te blijven? Joost Röselaers en Evert Jan de Wijer schreven een opiniestuk voor Het Parool n.a.v. de eerste speech van Femke Halsema als burgemeester. ‘Niet alleen de droom van een lieve stad, maar vooral van een stad met lef. En dat is dan weer Hebreeuws voor ‘hart’.’ 
